صحیفه جامعه سجادیه وزیری 272مناجات و دعا ترجمه استاد موحد ابطحی

تفريظ آية الله سیّد مرتضی موحد ابطحی صحیفه جامعه سجادیه وزیری 272مناجات و دعا ترجمه استاد موحد ابطحی پس از سپاس خداوند تعالی، بر نعمتها والطاف وتوفيق ومنت هایش؛ این کتاب ارزشمند واثر نفیس را مطالعه نمودم و بر محتوایش آگاه شدم و آن را کاری برجسته و سودمند یافتم که نشان از تتبعی فراوان و ضبط و دقت در نقل ،دارد و طالب دعا را از جستجو و تحقیق در سایر کتابهایی که درباره دعاهای امام زین العابدین الله تدوین گردیده است، بی نیاز می سازد. بخشهای در این کتاب، فرزند و نور چشمم محمد باقر به گرد آوری دعاهای سرور و مولایمان امام همام سیّدالساجدین پرداخته و آنها را بر «صحیفه سجادیه کامله استدراک نموده است و آنها را نظم و هماهنگی بخشیده و بعضی از مبهم آنها را شرح داده و سندهای آنها را بررسی و ریشه یابی کرده، سپس برای آنها فهرستهای لازم را تهیه نموده است و بدین وسیله رغبتی را که در دل داشتم و والده اش - که خداوند وی را قرین رحمت واسعه خود سازد و در بهشت های گسترده اش جای دهد - نیز در دل داشت برآورده نمود و آنچه را آرزو می نمودیم محقق ساخت، او را سپاس و تقدیر فراوان ،باد و خداوند او را پاداش دهد به بهترین پاداش عمل کنندگان و او را برای آنچه دوست میدارد و میپسندد توفیق دهد، البته او شنونده و اجابت کننده است. وشاید، بهترین چیزی که در این مقام از خاطرم میگذرد مطلبی است که شیخ صدوق در کتاب شریف خصال (323/1) ح 9) از حضرت صادق روایت کرده است که فرمود: شش خصلت است که مؤمن پس از فوتش از آنها سود میبرد فرزند صالحی که برایش آمرزش میطلبد و مصحفی که آن را تلاوت ،کنند و چاهی که حفر مینماید و درختی که می،کارد و نهر آبی که جاری می سازد و سنت حسنه ای که پس از او به آن عمل میشود وحقاً که این کتاب سرچشمهای گوارا و سرشار از علوم و معارف الهی میباشد ونهالی ریشه دار با جایگاهی والا که سینه ام را با رونقش گشاده نمود و جانم را با الفاظش آسوده ،ساخت و نفسم را با کلماتش شاداب ،کرد و با دعاهایش زنگار از دلم زدود از خدای تبارک و تعالی مسألت مینمایم که آن را وسیله تقریم قرار دهد روزی که به پیشگاه مبارکش وارد میشوم و برای سپاسگزاری از وی چیزی را شایسته تر از دعای امام سجاد در مورد فرزندانش نمی یابم که تقدیم کنم آن حضرت در قسمتی از دعایش عرضه می دارد: ،خداوندا به بقای فرزندانم و اصلاح نمودن ایشان و بهره مند ساختن من به وجود آنان .... بر من منت گذار ... و آنان را در جسم و جانشان عافیت بخش مشتاق رحمت پروردگارش ابو محمد باقر «مرتضى» موحد ابطحی اصفهانی