ترجمه موسوعه النحو والصرف والاعراب امیل بدیع یعقوب

هدف این دائرةالمعارف آسان‌سازی آموزش زبان عربی است تا دانشجویان این رشته به شناخت روان‌تری از دانش صرف و نحو در ادبیات عرب دست‌‌یازند و این لغت در چشمشان دشوار ننماید و به هراس و بیزاری از آن دچار نشوند. مؤلف از آوردن زندگی‌نامه بزرگان شاخص این دانش پرهیز کرده است و خواهندگان را به کتاب‌های اعلام سمت و سو داده است. [1]‏ مطالب طبق حروف تهجی از همزه آغاز و با یاء (یومئذ) خاتمه می‌یابد. شیوۀ وی در باب‌بندی کتاب این گونه است که: الف- هر واژه‌ای را هماهنگ با خوانش -و نه بر اساس ریشۀ- آن رتبه‌بندی کرده است؛ مانند واژه تضمین، که آن را بر حسب حروف متوالیش (ت، ض، م، ی، ن) فهرست نموده است. ب- همزه را بدون نگاه به پایۀ آن درج نموده و نیز الف مقصور و کشیده را یکسان انگاشته است. پ- واژه‌های مشدد را یک حرف به شمار آورده است. ت- تای کشیده و تای گرد را یکسان گرفته است. ج- چنانچه اصطلاح، مرکب اضافی و یا نعتی باشد، بر حسب نخستین واژه مرکب شده است؛ مانند اصطلاح اسم الصوت که پیش از اسماء اشاره و همچنین، واژه اسم که پیش از اسماء آمده‌اند. ج- واژه‌هایی را که در حروف مشترکند، برحسب اعرابشان با تقدم کسره، سپس ضمه، فتحه و ساکن رتبه‌بندی و درج کرده است. البته مؤلف همه مباحث صرف و نحو عربی را در این کتاب مطرح نکرده و در مورد برخی مسائل به تألیف دیگر خود ارجاع می‌دهد